Geloofsopvoeding

‘Leer een kind al vroeg wat hij moet weten, dan zal hij later daarnaar leven.’  Spreuken 22:6 HTB

Ik (Marinda) heb zelf geen kinderen, maar vind het heel belangrijk om kinderen al vroeg mee te nemen in hoe God wil dat we denken, doen en leven. Als ouders kun je daar al van jongs af aan mee beginnen, zodat zoals in Spreuken 22:6 staat, ze later ook naar Gods wil leven.

Nu had ik het idee om aan verschillende ouders te vragen hoe zij de geloofsopvoeding thuis oppakken met als doel om van elkaar te kunnen leren en mogelijk geïnspireerd te raken van elkaar. Hieronder verschillende verhalen die ons meenemen in hoe deze ouders omgaan met geloven en kinderen!


Af en toe sturen zij ons bij
 

Wij zijn Erna en Rogier en hebben onze meiden met het geloof opgevoed. Nynke vanaf 9 maanden en Elody vanaf 9 jaar. We zijn een samengesteld gezin vanaf 2016. Vanaf dat moment kijken ze geen wereldse tv en mogen ze af en toe een serie kijken in de week. Zelf kijken wij ook geen wereldse tv, op soms een bepaalde serie op Netflix na. We leren de meiden kijken en luisteren naar Gods stem: Wat vindt Hij van de serie of van de muziek. Zo bepalen ze nu zelf wat ze zien en horen. Af en toe sturen zij ons bij of wij hen.

Ze zitten beiden op zangles en de lerares is geen christen, maar doordat de meiden de teksten zelf uitpluizen, zingen ze wat ze goed en mooi vinden. Zo gaat nu zelfs de lerares de teksten vertalen.

We zijn gek op aanbiddingsmuziek en zingen de nummers vaak hard mee in de auto.

Sinds de gebedspot zijn we weer meer bewust dat ook de meiden meegenomen moeten worden in samen bidden. Wij als ouders zijn trots op onze meiden die ondanks de verleidingen blijven staan in hun geloof in Jezus. Elody praat met Jezus en nynke met Heilige Geest.

Kort gezegd is onze geloofsopvoeding het voorleven van wat wij geloven. Meer niet. En ik dank de kinderwerkers van Oase. Zij zijn echt onmisbaar, want zij vullen aan wat wij laten liggen.

auteurs: Rogier en Erna Ooms


Er is eigenlijk nooit discussie voor nodig

Graag willen we met jullie delen hoe wij omgaan met geloofsopvoeding van onze kinderen. Jedidja is nu 12 jaar oud, Hananja 11 jaar. De tweeling zijn nu 8 maanden oud.

Geloofsopvoeding begint ons inziens al op jonge leeftijd. Wat wij altijd  hebben gedaan is structuur aanbrengen en het belangrijkste, vinden wij, het laten zien aan je kinderen, het ze voorleven.

Ten eerste de structuur. Al op jonge leeftijd lazen we vaak voor uit de kinderbijbel. Toen de meiden wat ouder werden hebben we de samenleesbijbel gebruikt. Deze is erg geschikt voor de leeftijd van 7 t/m 12 jaar oud. Tevens bidden we samen met de kinderen, we laten ze ook zelf bidden. Daarbij vragen we ze waarvoor ze willen bidden. We hebben ook een tijdje de gebedskalender van Open Doors gebruikt. Er is namelijk altijd wel iets om aan God te vragen. Tevens leerde ze hierdoor dat er veel andere christenen zijn die het moeilijker hebben dan wij en ons gebed hard kunnen gebruiken.

Het voorleven van je geloof is erg belangrijk. Je kinderen kijken immers naar je en zien jou als hun voorbeeld. In de praktijk zit dat vaak in eenvoudige zaken. Bijvoorbeeld je muziekkeuze, maar ook je eigen gebedsleven of je Bijbel lezen. Ik (Stefan) doe dat ook vaak in de huiskamer, zodat ze zien waar je mee bezig bent. Ook het wekelijks naar de kerk gaan hoort daar bij. Voor ons is dat een goede gewoonte en de meiden gaan altijd graag mee. Daar is eigenlijk nooit discussie voor nodig.

Verder hebben wij er ook vaak voor gekozen om naar christelijke evenementen te gaan. In de zomer gingen we vaak naar de Reveilweken. Deze werden georganiseerd door de organisatie Near East Ministries. In deze week was er voor iedere leeftijd een leuk programma, voor zowel jong en oud, ook vaak gezamenlijk als familie. Als gezin kwamen we er opgebouwd vandaan en hebben daar tevens goede vriendschappen opgedaan

Korter kan natuurlijk ook. Bijvoorbeeld de Open Doors dag, met pasen naar David de Vos (Simply Jesus) of naar Opwekking.

Nu ze wat ouder worden vinden we tiener evenementen ook belangrijk. Bryan Haboldt organiseert ook geregeld events voor jongeren, Changed, dit vinden de meiden ook geweldig. Het enige wat je er voor moet doen is ze er heen brengen. Het is er waardevol voor ze en ze kijken er iedere keer weer naar uit. Het is in deze leeftijd ook belangrijk dat ze samen met andere leeftijdsgenoten optrekken. Daarom zijn we blij met onze jeugdwerkers!

Als afsluiting:  We kwamen via het Bijbelgenootschap onderstaand magazine tegen. Gratis op te vragen!

Auteurs: Cindy en Stefan Kiefte


“We geven de dag aan God terug”

Als moeder van Jasmijn en Amber en nieuwe leiding in de kinderkerk, ben ik erg enthousiast over geloofsopvoeding! De preek van afgelopen zondag van Matthew Helland ging over dit onderwerp, de titel van de preek luidde:
“Het opvoeden van een profetisch gezin”.

Dit wakkerde bij mij het vuur nog meer aan om dit een plekje te geven in ons dagelijks leven. Net zoals ik mijn eigen stille tijd heb met God, wil ik mijn kinderen dit ook leren. Graag deel ik met jullie hoe wij dit thuis vormgeven!

‘s Ochtends wanneer we samen de broodtrommels hebben ingepakt en we aangekleed en wel aan tafel zitten, dan pak ik altijd een kopje thee en de bijbels!

Samen openen we de dag met gebed, we bidden om de beurt, dus iedere dag mag een ander openen. Wat we doen in dit gebed is niet alleen danken voor de nieuwe ochtend, de zon die weer schijnt, en dat we gezond wakker zijn geworden, maar vooral ook: We geven de dag aan God terug!

We vragen Hem of Hij onze dag in goede banen wil leiden, we openen onze handen en vragen om vervulling met de Heilige Geest zodat we met Hem de juiste keuzes en beslissingen kunnen maken.

Hierna lezen we een vers in de bijbel, op hun 1e schooldag bijvoorbeeld, was dit: 

Wees niet bang, want Ik ben bij je. Vrees niet, want Ik ben je God. 
Ik zal je sterken, Ik zal je helpen, Je steunen met Mijn onoverwinnelijke rechterhand. Jesaja 41:10

Ze lezen dit zelf, en we bespreken het. Deze prachtige belofte van God klinkt gedurende de hele dag door hun hoofd en hart. En daar vind ik enorme vreugde in!

Sinds een paar dagen ben ik ook met hen bezig om ze te leren wat aanbidding nu is, hoe je dat dan doet en vooral…wat er dan gebeurt! Prachtig om te zien hoe Hij naar hen uitstrekt wanneer ze ermee bezig zijn.

Ik wil iedere ouder dan ook echt bemoedigen om actief met je kind en geloof bezig te zijn of te gaan. Het is Zijn verlangen om de kinderen te leren kennen! Je zult getuige zijn van prachtige wonderen in het geloofsleven van je kind.

Auteur : Ilonka Stuijvenberg


Een kleine gebeurtenis, maar een grote impact!

Mijn naam is Bianca Ooteman, 27 jaar en sinds 3 jaar tot een levend geloof gekomen. Sinds een ontmoeting met God 3 jaar geleden grijp ik elke kans aan om over God of met Hem te praten. Juist omdat Hij het verdient en Zijn openbaring aan mij zo levensveranderend is geweest dat ik ook niet meer anders kan. God staat heel dicht bij mij en ik betrek Hem overal bij. 

Elke dag begin ik met gebed en dat kan soms heel uitgebreid of juist kort zijn. Maar voornamelijk dank ik de Heer voor de nacht en dat de dag weer begonnen is en vraag of God door Zijn Heilige Geest mij wil leiden/helpen. De hele dag door bid ik en praat graag met God over van alles en nog wat. Als Eelco er is doe ik dat stil, omdat hij zich eraan ergert/ongemakkelijk bij voelt. Maar zodra hij naar het werk is dan bid ik ook hardop. Dat kan zijn, gewoon praten met God, voor iemand anders (vaak genezing), in tongen of een spontaan lied wat in mij opkomt of juist in de Geest. Jasmijn en Tessa horen dat ook en af en toe bidden ze dan mee. Jasmijn bidt daardoor uit zichzelf ook veel en heeft ook al echt een relatie met hem. Ik dwing niets af, hoe klein ze ook zijn, ze mogen zelf kiezen of ze wel of niet bidden of ze wel of niet mee gaan naar de kerk en dat is dan ook goed. Eelco vindt dat erg fijn, omdat ik er geen drama van maak als ze niet mee willen, maar hem dan juist aanmoedig om wat leuks met ze te gaan doen. Als ze niet meegaan naar de kerk, dan laat ik God werken aan een goed vaderbeeld voor de meiden. En vraag of Jezus dichtbij ze wil zijn en er vooral voor zorgt dat ze een goede relatie opbouwen en ik zegen ze dan ook. 

Jasmijn vraagt veel en vind het fijn om met gebed en met God bezig te zijn. Aangezien Jasmijn een beetje onhandig kan zijn met veel vallen en voorheen veel last van haar amandelen en oren had, twee keer geopereerd is en we maandelijks wel even langs de dokter moeten. Is het normaal geworden dat als er ook maar iets gebeurt we eerst handen opleggen en bidden. Jasmijn past dit zelfs toe op school. In haar rugzak hebben we een kruisje van Jezus gedaan, zodat het voor haar zichtbaar is dat God overal met haar mee gaat en dat Hij dus altijd bij haar is. In de auto staat altijd aanbiddingsmuziek op, voor de meiden de kinderversie.  Ook als we even de deur uitgaan laat ik in huis (voornamelijk boven bij de slaapkamers) aanbiddingsmuziek draaien. Tessa is er nog niet zoveel uit zichzelf mee bezig, maar toch kan ze niet slapen zonder dat we het avond liedje zingen en ik even voor haar bid. Als ze in de ochtend wakker wordt vraag ik altijd of ze nog heeft gedroomd. Tessa zegt dan af en toe dat ze over God heeft gedroomd. Onder Tessa haar matras ligt een persoonlijk gebed die ik voor haar heb geschreven en onder het matras van Jasmijn ligt een kinderbijbel, want Jasmijn krijgt anders veel last van nachtmerries. Nu ze slaapt op het Woord van God durft ze te gaan slapen en voelt ze zich veilig. Ook zijn de nachtmerries veel en veel minder geworden. Elke avond voor het slapen gaan bid ik met Jasmijn en sluiten we de dag af. We danken God altijd voor de dag en vragen vergeving voor alles wat verkeerd is gegaan. 

Ook laat God ons soms verbaast staan zoals de recentste ervaring van afgelopen zaterdag 12 september 2020. Nadat de meiden in bad waren geweest en  ik Tessa als eerst in bed had gelegd, liep ik terug naar de badkamer om Jasmijn om te kleden en naar bed te brengen, terwijl Eelco bij Tessa bleef. Tijdens het afdrogen begonnen de lichten in de badkamer te flikkeren wat zo af en toe gebeurd. Jasmijn schrok hiervan en mijn ervaring is, dat als ik zeg “stop in de naam van Jezus Christus” dat het dan direct stopt. Dus zei ik hardop weet je wat je dan moet zeggen Jasmijn. “Stop in de naam van Jezus Christus” en zo ook deze keer stopte het direct. Jasmijn was helemaal verwonderd en zei. “Mama! God kan zelfs supersnel de lichten maken!” “Ja zeker meis, God kan alles!” Zeg ik blij tegen haar. Weer een kleine gebeurtenis, maar een grote impact op het geloof van Jasmijn en op dat van mij natuurlijk ook. 

Auteur : Bianca Ooteman 


Een beweging van Gods Geest 

Van kleins af aan kun je je kinderen zegenen. ’s Avonds als ze slapen, leg je bijvoorbeeld je hand op hen en zegen je hen. Draag je kinderen op aan God. “Heer, hier zijn mijn kinderen, ik geef ze aan U en zegen ze, zodat ze zullen opgroeien tot eer van U. Is het nodig dat ze ver over zee gaan, prima, als ze maar dicht bij Uw hart zullen leven. Liever dicht bij Uw hart en misschien ver weg dan dicht bij mij en ver van Uw hart. Laat al hun activiteiten en talenten gebruikt mogen worden voor Uw Koninkrijk.” Kijk overdag naar de talenten en sterke kanten van je kinderen. Wees je daarvan bewust en bid dat God die talenten gaat gebruiken en ontwikkelen voor Zijn Koninkrijk. Je ziet ze bijvoorbeeld al staan over 20 jaar in een bediening die bij hun talenten past (of over 5 jaar als ze nu al ouder zijn) en dat spreek je ook uit.

“Heer, ik zie Japie staan als een aanbidder voor U want hij is zo muzikaal. Laat hem een leider zijn van Uw volk in de muziek, zang, of als leider (als je ziet dat dit een van zijn talenten is) of als voorbidder, als spreker, als jeugdleider, evangelist omdat hij zo goed kan vertellen. Of om de mensheid te dienen die gebroken zijn, of een leider in de regering. Maar toegewijd aan U.” Ook al zijn je kinderen of kleinkinderen al wat ouder, je kunt daar altijd nog mee beginnen. Ik heb gemerkt dat God een “Waarmaker” is van Zijn Woord, waarin staat “je hebt niet omdat je niet bidt”. “Bid en ik zal je geven een goede, geschudde, overlopende maat.” Als je maandag bidt is het niet zo dat je over een maand resultaat ziet. Meestal vergeet je het weer even om je er dan na een tijdje weer bewust van te zijn dat je het vergat en dan pak je het weer op. Nu ik op latere leeftijd terugkijk, zie ik zoveel van die gebeden, die ik over mijn kinderen heb uitgesproken/geprofeteerd, zijn uitgekomen. Het is een beweging van Gods Geest die je door gebed in werking zet. Natuurlijk is het zo dat gebed wel in lijn van Gods plan dient te liggen en tot Zijn eer dient te zijn. Niets gaat vanzelf. Ook je huwelijksrelatie niet, daar moet je ook aan werken en bijsturen. Als je talenten waarneemt in je kinderen, werk daar dan ook aan mee. Maak het mogelijk dat ze les krijgen, daag ze uit om al jong hun talenten in te zetten bij activiteiten in de kerk en in het bedrijfsleven. Leer hen door het voor te leven in je eigen leven, wat trouw is en toewijding aan God. Je kunt ervoor bidden maar je kunt het ook op een positieve manier uitspreken. Ik bedoel: je kunt bidden “Heer, wilt U mijn kinderen in Uw dienst brengen”, maar je kunt ook bidden: “Heer ik zie mijn kinderen in Uw dienst staan. Ik zie dat het talent dat U Japie heeft gegeven gebruikt gaat worden om U groot te maken. Ik zegen het talent en werk van Japie’s handen, de woorden van Zijn mond en de stappen die hij zet, tot eer van U”. Dan zet je een profetisch woord/gebed neer. Deze zegen kun je ook uitbidden over je man of je vrouw, of … over jezelf. Of ze gelovig zijn of niet. Altijd tot eer van God in overeenstemming met Zijn plan.

Laat je zelf gebruiken om anderen te zegenen.

Auteur : Wil Zeeman